Contact SMC Regiobijeenkomst Verenigd Koninkrijk

Van Roland van den Akker, kapitein (bd) Kmar en woonachtig in Engeland, kwam het volgende bericht:

Na overleg met Bert van Horen heb ik het plan opgepakt om hier in het Verenigd Koninkrijk ook een “Regiobijeenkomst SMC” te organiseren voor de oud marechaussee medewerkers. Van hem hoorde ik dat ik me bij de webredactie moest melden voor opname in de regiolijst.

We hebben momenteel 4 man die geregistreerd staan bij de SMC maar we kunnen ons voorstellen dat er meerdere oud (dienstplichtige) marechaussees hier wonen maar dat we die nog niet gevonden hebben. 

Daarnaast werkt er tegenwoordig weer een KMar liaison op de ambassade in Londen en een werkstudent die op Staf Kmar gewerkt heeft. 
Met deze 6 willen we de 212e verjaardag van de KMar gaan vieren omdat de aansluiting met een Regiobijeenkomst in Nederland ondoenlijk is. De oudste (93) woont vlakbij mij, boven Londen, de anderen (83 en 72) wonen in Noord Wales en Middlesbrough. We zoeken dus nog even naar de beste locatie en datum in overleg met de KMar liaison. 

Ter info:
Ten behoeve van en in samenwerking met de NL Defensie Attaché op de NL ambassade in Londen ben ik ook coördinator van de inmiddels 3e NL-Veteranendag in het VK samen met een (landmacht) veteraan. Helaas zijn niet alle SMC leden ook veteraan dus vandaar ook een afzonderlijke Regiobijeenkomst waarbij we hopen gezamenlijk met de twee op de ambassade medio oktober de 212e verjaardag van Ons Wapen te vieren. Vandaar ook het gebruikte mailadres m.b.t. veteranen.  
Mijn verzoek is of je mijn gegevens alvast op zou willen nemen in het overzicht en zodra ik een datum plaats en tijd heb zal ik je die toesturen. Mocht je meer gegevens nodig hebben dan hoor ik het graag. 

Regio Verenigd Koninkrijk: Coördinator:  Roland van den Akker, email: veteranen.zuid.engeland@gmail.com , telefoon: +44 73994123 / +31(0)68150094,  locatie:  nnb,  datum: nnb  tijd: nnb.

In de volgende editie van het SMC blad zal alvast iets worden geplaatst. Bovendien heeft het KMarMagazine interesse getoond om over het “detachement in het VK” te schrijven.  Ik zal na afloop van de bijeenkomst in overleg met de redactie van het blad MC nog een verslagje met foto’s voor het blad toezenden. 

Bij voorbaat dank voor je ondersteuning hierbij.

Hartelijke Nassaublauwe Wapengroet,
Roland van den Akker

Terreurbestrijding

Terreurdreiging is van alle tijden en zal niet snel verdwijnen. Niet alleen in het buitenland, maar ook in Nederland. Om een einde te maken aan een levensbedreigende situatie is soms de inzet van speciale eenheden van politie en Defensie nodig. De Dienst Speciale Interventies kan bijvoorbeeld optreden als arrestatieteam of om een gijzeling te beëindigen. De dienst is ondergebracht bij de Nationale Politie.
De Dienst Speciale Interventies (DSI) heeft de leiding bij de inzet van speciale eenheden van politie en Defensie. Door deze combinatie kan DSI flexibel optreden. Er zijn 4 speciale eenheden:

Aanhoudings- en Ondersteuningseenheden (AOE’en)
Unit Interventie (vroeger: Bijzondere Bijstandseenheid - Snelle Interventie Eenheid)
Unit Interventie Mariniers (UIM)
Unit Expertise en Operationele Ondersteuning (UE&OO)
 Vergroot afbeelding 2 leden van de Dienst Speciale Interventies.
1. Aanhoudings- en Ondersteuningseenheden (AOE’en)
Houden vuurwapengevaarlijke of van terrorisme en grof geweld verdachte mensen aan en beëindigen een criminele situatie. Een AOE bestaat uit regiopolitie en marechaussee. Aanhoudingshonden helpen de eenheid bij het aanhouden van verdachten. In moeilijke situaties biedt de aanwezigheid van een aanhoudingshond extra veiligheid voor het team.
2. Unit Interventie
Voert kleine operaties uit met een hoog risico. Het risico is hoog vanwege explosieven of zware vuurwapens. Deze eenheid kan ook uitrukken als er een risico is dat een verdachte zichzelf opoffert. Of bij een dreiging met gevaarlijke stoffen (CBRN). De Unit Interventie bestaat uit personeel van Defensie en politie.
 Vergroot afbeelding 4 leden van de Unit Interventie Mariniers lopen in volledige uitrusting door een winkelcentrum.
3. Unit Interventie Mariniers (UIM)
Onder meer gespecialiseerd in grootschalige, offensieve en ingewikkelde terreuracties. Op land, in de lucht, op en onder water. De UIM komt in actie als de capaciteit van de Unit Interventie niet genoeg is. Net als bij de AOE’en ondersteunen aanhoudingshonden de acties van de UIM.

De UIM is verantwoordelijk voor 4 soorten bijzondere objecten:

grote, specifieke gebouwen;
boorplatformen;
ferry’s;
grote vliegtuigen.
De UIM bestaat uit militairen van de special operations forces Korps Mariniers (MARSOF) en werkt samen met de marechaussee en het ministerie van Justitie en Veiligheid.

4. Unit Expertise en Operationele Ondersteuning
Hieronder vallen de scherpschutters van de DSI. Zij kunnen op lange afstand tegenstanders uitschakelen. Politie en Defensie leveren allebei de helft van de scherpschutters.

Buitenlandse inzet speciale eenheden
De eenheden van de DSI treden op in Nederland. In het buitenland zet Defensie ook speciale eenheden in. Zoals de Nederlandse special operations forces (SOF). SOF bestaat uit het Korps Commandotroepen en de maritieme SOF (MARSOF) van het Korps Mariniers. MARSOF is bijvoorbeeld ingezet bij operaties in Irak en Afghanistan. Maar ook om:

verdachten van oorlogsmisdaden aan te houden;
schepen te enteren voor onderzoek op verdachte lading;
op te treden tegen piraterij.

Brigade Speciale Beveiligingsopdrachten
De Brigade Speciale Beveiligingsopdrachten (BSB) is een eenheid van de marechaussee en beschikt over beveiligings-, observatie- en arrestatieteams. De BSB wordt ingezet wanneer snel, specialistisch optreden nodig is.
Zoals voor het:

binnendringen van gebouwen;
beveiligen van objecten er personen;
herkennen van explosieven.

Bron: Ministerie van Defensie

YPR-pantserrupsvoertuig  

Het YPR-pantserrupsvoertuig was 30 jaar lang het gezichtsbepalende infanteriegevechtsvoertuig  van de landmacht. De YPR-765-serie, in verschillende uitvoeringen, is in juni 2012 stilgezet vanwege opvolging door de CV90- en Boxer-pantservoertuigen. Defensie gebruikt alleen nog de YPR-806 A1 PRB (pantserrupsberging) en de YPR-KMar (Koninklijke Marechaussee).
Het kan dat actuele informatie nog niet is toegevoegd op deze pagina.

Specificaties
lengte: 5,26 meter
breedte: 2,82 meter
gewicht: 12.000 kilo (leeg)
13.500 kilo (gevechtsklaar)
motor: 6-cilinder, 2-takt diesel, 191 kilowatt, 265 pk
snelheid: 70 kilometer per uur
bemanning: 3-10
bewapening: 12.7mm-mitrailleur (PRB-versie)
7.62mm-mitrailleur (KMar-versie)
in gebruik bij: Koninklijke Landmacht, Koninklijke Luchtmacht, Koninklijke Marechaussee

Berging
De YPR-806 A1 PRB is ingedeeld bij de pantserinfanteriebataljons, pantsergenie- en verkenningseenheden voor:

onderhoudsondersteuning;
bergingswerkzaamheden;
het afvoeren van defecte YPR’s.
Crowd and riot control
De YPR-765 KMar is een YPR-765-PRCO (pantserrupscommando) die speciaal is aangepast voor politietaken en crowd and riot control.

Aan de voorzijde kan een dozerblad worden gemonteerd voor het ruimen van obstakels, of een ram voor het bestormen van gebouwen. Het dozerblad met ophanging weegt 1 ton, het gewicht van de ram is ongeveer 250 kilo. De marechaussee heeft 5 dozerbladen.
Blauw
De KMar-uitvoering is blauw geschilderd en mist de ‘boeggolfkeerplaat’ die bij de andere uitvoeringen werd gebruikt bij amfibisch gebruik. De YPR is standaard amfibisch, alleen niet met dozerblad of ram.

Bij de achterklep is een speciale ijzeren stang gemonteerd. Deze zorgt ervoor dat de achterklep in geopende toestand horizontaal blijft staan en de YPR met geopende achterklep toch kan blijven rijden. De KMar-versie kan worden voorzien van een 7.62mm-mitrailleur, maar alleen in opdracht van de minister.

Bestormen gekaapt vliegtuig
De marechaussee-YPR kan bij een vliegtuigkaping worden omgebouwd tot YPR-765-AAV (aircraft assault vehicle). Deze is voorzien van een trap zodat antiterreureenheden een vliegtuig snel kunnen bestormen.

Bron: Ministerie van Defensie 

Snel, sneller, snelst

Twee rijbewijzen ingevorderd na snelheden boven 200 km/u bij grens en bij Oirschot
De Koninklijke Marechaussee heeft in de nacht van maandag op dinsdag twee rijbewijzen ingevorderd na extreme snelheidsovertredingen. Bij de grens met België werd een automobilist gemeten op meer dan 200 kilometer per uur.

De bestuurder werd gecontroleerd bij de grensovergang tussen België en Nederland. De marechaussee mat met een boordsnelheidsmeter een snelheid van boven de 200 kilometer per uur. Na wettelijke correctie bleek dat de automobilist in elk geval meer dan 50 kilometer per uur te hard reed. Het rijbewijs is direct ingevorderd.

Ook op de A58 ter hoogte van Oirschot ging het flink mis. Daar hield de marechaussee een bestuurder staande die eveneens ruim boven de toegestane maximumsnelheid reed. Ook hier ging het om een overschrijding van meer dan 50 kilometer per uur.

Beide zaken worden overgedragen aan het Centrale Verwerking Openbaar Ministerie (CVOM), dat bepaalt hoe lang de bestuurders hun rijbewijs kwijt zijn.

Bron: AD

Pepperspray, mes én handbijl

Pepperspray, mes én handbijl: man betrapt met wapens op parkeerplaats bij Eindhoven Airport
Een man is zondagochtend aangehouden omdat hij meerdere wapens in zijn auto had liggen. Dat was op de P1 bij Eindhoven Airport. De man beweerde dat er slechts pepperspray en een mes in zijn wagen lagen, maar toen agenten de auto doorzochten, stuitten ze op een onaangename verrassing.

De marechaussee liep door de garage heen voor een controle toen ze in de geparkeerde auto een busje pepperspray zag liggen. Even later kwam de man aanlopen die beweerde dat hij de eigenaar van de auto was.

Toen de marechaussee de auto doorzocht, stuitte zij ook nog op mes en een handbijl. ‘Volgens de man waren deze voorwerpen bedoeld voor zelfbescherming.’ De man is aangehouden voor het overtreden van de wet wapens en munitie.

Bron: AD

Opinie: Een sabel uitreiken aan de nieuwe minister van Defensie? Dat kan zo niet

Minister Yesilgöz kreeg bij haar aantreden de klewang uitgereikt van haar voorganger. We moeten af van deze achteloze koloniale symboliek, stelt Merlijn van Leerzem.

Dit is een ingezonden opiniestuk. Het standpunt in dit artikel is niet per definitie ook het standpunt van Trouw.
Vorige week zag Nederland een opmerkelijk ritueel: op het ministerie van Defensie droeg Ruben Brekelmans de symbolische klewang over aan Dilan Yesilgöz. Deze sabel vindt zijn ontstaansgeschiedenis in de bloedige Atjeh-oorlog (1873-1942). Maar terwijl de koning en premier recent nog hun excuses aanboden voor excessief geweld tijdens de Indonesische Onafhankelijkheidsoorlog, lijkt dit symbool bij Defensie immuun voor discussie.

Een symbool is nooit neutraal, zo ook niet deze klewang. Het wapen werd overgenomen van de Atjeh-bewoners door de Nederlandse marechaussee vanwege de effectiviteit in junglegevechten. De Atjeh-oorlog – koloniaal-eufemistisch ‘pacificatie’ genoemd – vormt een onbekend dieptepunt uit de Nederlandse koloniale geschiedenis, met naar schatting honderdduizend Atjehse slachtoffers.

De Koninklijke Marechaussee voegde het wapen in 1898 officieel toe aan de uitrusting onder leiderschap van de gevreesde gouverneur Jo van Heutsz. Hij leefde zijn credo ‘Hard toeslaan, zonder wankelmoedigheid’ vol overtuiging na met grof militair geweld.

Ondanks deze dubieuze ontstaansgeschiedenis vervult de klewang nog verschillende symbolische functies. Tijdens de ministersoverdracht wordt het wapen overhandigd als symbool voor de Koninklijke Marechaussee en de commandant van het Regiment Van Heutsz – vernoemd naar – mag een klewang nog altijd dragen.

Imperiale oorsprong
Het achteloos overdragen van dit wapen past niet bij de symbolische functie ervan. Weliswaar werd de klewang nog enkele decennia en ook buiten de imperiale sferen ingezet, maar de imperiale oorsprong, inzet in Atjeh en de morele schuld die aan die oorlog kleeft, mogen niet worden losgetrokken van dit voorwerp. Dan ontken je dat symboliek gevoelens en geschiedenis kan oproepen.

Politicoloog Christopher Daase beschrijft onze tijd als een ‘age of apology’, waarin historische wandaden niet langer genegeerd kunnen worden. Een minister die de klewang overdraagt, doet dit bovendien niet als persoon, maar als vertegenwoordiger van een collectief met een lange geschiedenis. Het stilzwijgend en breed glimlachend overhandigen van de klewang past niet bij die verantwoordelijkheid.

Volgens Daase is de eis helder: wie de vruchten van de nationale trots wil plukken, moet ook de last van de nationale schaamte durven dragen. Je kunt de geschiedenis van de krijgsmacht niet selectief consumeren door de klewang enkel als symbool voor ‘dapperheid’ van de Marechaussee te vieren.

Quote van .De klewang is niet enkel symbool voor ‘dapperheid’ van de Marechaussee
De klewang moet dus uit de sfeer van het onbesproken ritueel worden gehaald. Laat het in plaats daarvan aanleiding vormen tot gesprek: weten we eigenlijk wel genoeg over de Atjeh-oorlog? En hoe leeft het koloniale verleden door in onze identiteit door dergelijke symbolen? Pas dan zien we de klewang niet meer alleen als ceremonieel object, maar als symbolische confrontatie met ons verleden.

Bron: Trouw